Trojaans

Organiseren

Organiseren_NB_edited.png

Onze kijk op organiseren en manier van werken is natuurlijk ook zichtbaar in de uitvoering van ons werk. Het is dagelijkse praktijk.

 

We hebben onze collectieve ambitie glashelder:

 

We maken de wereld mooier 

door het improvisatievermogen van vakmensen te verbeteren.

 

We improviseren zelf constant vanuit de principes van de improvisator op toneel om die collectieve ambitie te realiseren.

We zijn nieuwsgierig, stellen vragen en houden dingen in beweging. We passen ons constant aan, zodat ons verhaal zich blijft ontwikkelen. Dat geldt zowel voor Troje als organisatie als voor ons als vakmensen. Want geen organisatieontwikkeling zonder persoonlijke ontwikkeling en vice versa.

 

We schrijven voor Troje geen jaarplannen en stellen geen doelen of targets, maar onze collectieve ambitie geeft altijd richting.

 

Per opdracht organiseren we ons weer anders. We bepalen de bedoeling van de klus en maken samen met de opdrachtgever en de vakmensen uit ons netwerk een VanPlan. En starten met een -volgende- stap 1. Zo geven we telkens weer een antwoord op een vraag die morgen weer anders is dan vandaag. Omdat we improviserend organiseren, hoeven we nooit te reorganiseren.

 

We werken vanuit de waardering voor vakmanschap, vanuit verbinding en vooral ook vanuit vertrouwen.

We experimenteren zelf voortdurend. We leggen constant nieuwe verbindingen met anderen vakmensen, bedenken nieuwe programma’s, maken prototypes en proberen ze uit. En eerlijk is eerlijk: soms is dat best vermoeiend ;).

Trojaans organiseren in de praktijk

We zijn in 2012 samen met Ruben van der Laan Het Nieuwe Werkoverleg begonnen. Daarvoor wilden we geen nieuw bedrijf starten. Geen ingewikkelde samenwerkingsovereenkomst, zoveel mogelijk gedoe voorkomen. De enige afspraak die we maakten was: we verdelen het werk ongeveer gelijk en de inkomsten helemaal gelijk. Dat houden we bij in een Excel-sheet. Dat is de hele administratie. Met enige regelmaat bepreken we of dit nog steeds voor iedereen werkend is.

 

Het Nieuwe Werkoverleg is overigens ook weer een voorbeeld van iets dat steeds verder is gegroeid door te blijven experimenteren met nieuw aanbod. Een kwestie van goed blijven kijken wat er gebeurt en daarop vanuit ons vakmanschap reageren. “Ja, en…”-zeggen dus.

Zo zijn we van een idee voor betere vergaderingen tot initiatief voor organisatie-/cultuurontwikkeling gekomen.